Ważne informacje dla poszkodowanych

Nie rzadko Towarzystwa Ubezpieczeniowe kategorycznie odrzucają roszczenia Poszkodowanych o zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego, który ZGODNIE Z PRAWEM POSZKODOWANEMU SIĘ NALEŻY, twierdząc, że jest to szkoda niemajątkowa. Ponadto wprowadzają ograniczenia dyskryminujące konsumentów, każąc im udowodnić, że wynajmując pojazd zastępczy działali  w celu wyłączenia innej szkody w mieniu, albo że w czasie likwidacji szkody nie mogli korzystać z komunikacji publicznej. Takie podejście Towarzystw Ubezpieczeniowych jest sprzeczne  z orzecznictwem Sądu Najwyższego, który w postanowieniu z dnia 8 września 2004 roku (sygn. Akt IV CK 672/03), stwierdził, że utrata możliwości korzystania z rzeczy stanowi szkodę majątkową, jeśli zatem poszkodowany poniósł w związku z tym faktem konieczne koszty związane z wynajmem pojazdu zastępczego, to mieszczą się one w granicach skutków szkodowych podlegających wyrównaniu. Podobnie status poszkodowanego (konsument czy przedsiębiorca) – nie powinien mieć wpływu na zasadę i podstawę odpowiedzialności za szkodę. Utrata możliwości korzystania z rzeczy powstaje w obu przypadkach. Różne rozmiary zakresu szkody powstałej w wyniku kolizji drogowej nie powinny wpływać na samą zasadę odpowiedzialności za szkodę, co zostało wyrażone w art. 361 k.c.


Często Ubezpieczyciele podnoszą fakt, iż Poszkodowany mógł skorzystać Komunikacji Publicznej zamiast wynajmować pojazd zastępczy, jednakże warto pamiętać, że utrata możliwości korzystania z rzeczy nie może być naprawiona przez skorzystanie z komunikacji publicznej, przez co konsument nie może być zmuszony do korzystania z komunikacji publicznej skoro do tej pory jego potrzeby życiowe były realizowane przy użyciu samochodu. Zasadność roszczenia o zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego jest uzależniona nie od funkcjonowania komunikacji publicznej, ale od istnienia związku przyczynowego pomiędzy utratą możliwości korzystania z rzeczy wskutek jej zniszczenia lub uszkodzenia a poniesionymi kosztami najmu samochodu zastępczego. W XXI wieku pojazd mechaniczny nie jest bowiem przejawem luksusu, ale stanowi rzecz typową, normalną i powszechną. Konsument nabywa samochód do realizacji określonych celów, gdyby natomiast chciał te cele realizować za pomocą komunikacji publicznej, to nie nabywałby w ogóle pojazdu mechanicznego. Warto zwrócić uwagę na fakt, iż Ubezpieczyciele kwestionują także okres na jaki został wynajęty samochód zastępczy odwołując się do terminu tzw. technologicznego czasu naprawy; natomiast czas najmu przy szkodzie częściowej powinien być wyznaczony rzeczywistym czasem naprawy, tj. okresem, w którym uszkodzony pojazd mechaniczny w normalnym trybie mógł zostać naprawiony z uwzględnieniem czynności procesu likwidacji szkody. W przypadku szkody całkowitej czas najmu to okres od dnia zniszczenia pojazdu do dnia zakupu analogicznego pojazdu, nie dłuższy jednak niż do dnia zapłaty odszkodowania.